عطارد نزدیكترین سیاره به خورشید است كه فاصله ان تا خورشید نصف فاصله زمین تا خورشید است به این ترتیب وقتی كه عطارد به نزدیكترین فاصله خود از خورشید می رسد خورشید برای یك ناظر فرضی روی عطارد دو برابر بزرگتر از اندازه ای است كه ما در روی زمین خورشید را می بینیم.
در هر حال چون فاصله عطارد تا خورشید اندك است نور خورشید باعث می شود كه مشاهده ان در اسمان زمین به دشواری انجام گیرد.
دامنه نوسان دما روی سیاره عطارد زیاد است. در زیر نور شدید خورشید خیلی خیلی داغ یعنی دمایی برابر 420 درجه سانتی گراد دارد اما در شب سرما به 180 درجه سانتی گراد زیر صفر می رسد در سطح عطارد هیچ گونه جوی وجود ندارد كه هوا را نگه دارد یا سیاره را از تغییر ناگهانی دما حفظ كند زندگی در این سیاره عملا غیر ممكن است.
چون عطارد خیلی به خورشید نزدیك است باید با سرعت خیلی زیادی در مدار خورشید بچرخد تا نیروی گریز از مركز ناشی از این حركت سریع تر بتواند نیروی جاذبه خورشید را خنثی كند و عطارد بسوی خورشید جذب نشود. به همین جهت عطارد را سیاره باد پای منطومه شمسی نامیده اند.
یك دور چرخش عطارد در مدار خورشید یعنی یك سال عطاردی حدود سه ماه زمینی است در حالی كه یكبار چرخش به دور خودش حدود دو ماه زمینی طول می كشد به این ترتیب هر روز عطارد شش ماه زمینی است. هیچ كس نمی دانست كه سیاره عطارد به چه شكل است تا اینكه سفینه بدون سرنشین مارینر-10 در سال 1973 از كنار ان گذشت و عكس هایی از سطح عطارد برداشت. این عكس ها نشان داد كه سطح عطارد از دهانه و كوه ها پوشیده شده است.